.1. Κατώφλι

16 Φεβρουαρίου, 2012 § Σχολιάστε

Έχει πάντα ενδιαφέρον όταν κλείνει ένα κεφάλαιο και ανοίγει ένα άλλο.

Είτε μιλάμε κυριολεκτικά για βιβλίο, είτε μεταφορικά για τη ζωή, πάντα το κάθε τέλος σηματοδοτεί μια νέα αρχή. Λες και είναι βαλμένη η μοίρα κάθε πράγματος να έχει διττή έννοια, σαν όλο το νόημα του κόσμου που βιώνουμε να είναι ένας αέναος κύκλος.

Τίποτα δεν υπάρχει που να μην ανακυκλώνεται. Χαρτί, γυαλί, συσκευές, σκουπίδια, συναισθήματα, τύχη, άνθρωποι… Όλα αρχίζουν & τελειώνουν, απλώς για να αρχίσουν ξανά.

Νομίζω πως τελικά όλες οι φιλοσοφικές αναζητήσεις περί ζωής, σύμπαντος, αγάπης, έρωτα (…) συμπυκνώνονται στην εξής, απλή προσέγγιση:

γιατί να λες τέλος, όταν μπορείς να πεις αρχή;

Το τέλος, τις περισσότερες φορές, ενέχει μια κακή έννοια, συνυφασμένη με αρνητικά συναισθήματα & αναμνήσεις. Ίσως γιατί πάντα σε αυτό εκτιμάται η αξία αυτού που χάνεται, είτε είναι υλικό, είτε είναι άυλο αγαθό, είτε είναι πράγμα, είτε άνθρωπος.

Το τέλος φέρνει στο μυαλό απώλεια, αποχωρισμό.

Δεν είναι ωραία προσέγγιση. Δεν μ’ αρέσει.

Τέλος υπάρχει, γιατί πολύ απλά πρέπει να ξεκινήσει κάτι άλλο.

Σκεφτείτε ότι έχετε ένα μολύβι και ξεκινάτε να ζωγραφίζετε ένα κύκλο. Όσο και να το καθυστερείτε, κάποια στιγμή, το μολύβι θα συναντήσει το πρώτο ίχνος. Σκεφτείτε πώς θα αισθανθείτε αν αφήσετε στη μέση τον κύκλο και δεν τον ολοκληρώσετε. Θα υπάρχει ένα σχήμα κολοβό, μια ανορθογραφία, ένα κενό που περιμένει να γεμίσει.

Η ισορροπία θα επέλθει μόνο όταν ο κύκλος κλείσει. Έτσι επιτάσσει η φύση, έτσι είναι γραφτό.

Τα πάντα κάνουν κύκλους. Δέξου το. Δε γίνεται αλλιώς.

Έχεις ποτέ αναρρωτηθεί πότε πέρασες το σημαντικότερο κατώφλι της ζωής σου;

Όχι γενικά και αόριστα.

Να το ταυτίσεις με μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Μονάχα λίγα πράγματα είναι πραγματικά τόσο άξια, ώστε να μνημονεύονται ξεχωριστά.

Η πρώτη μέρα στο σχολείο. Το πρώτο φιλί.  Ο πρώτος χωρισμός. Η αποφοίτηση. Η πρώτη μέρα στο πανεπιστήμιο. Η πρώτη φορά οδήγησης. Το δίπλωμα. Το πτυχίο πανεπιστημίου. Η πρώτη συνέντευξη. Η πρώτη απόρριψη. Η πρώτη μέρα στη δουλειά. Η πρώτη απόλυση. Ο πρώτος αρραβώνας. Η μέρα του γάμου. Η πρώτη γέννηση παιδιού.

Τα πάντα αναφέρονται είτε σε μια αρχή, είτε σε ένα τέλος. Δεν υπάρχει κάτι ενδιάμεσο που να μνημονεύεται ξεχωριστά.

Η αρχή και το τέλος είναι τα ορόσημα που ο άνθρωπος διαλέγει να θυμάται. Γι’ αυτό και πρέπει να δίνεται μεγάλη προσοχή και σημασία σε αυτά.

Ποτέ δε θα θυμάσαι έναν καυγά ή μια συζήτηση με το/τη σύντροφό σου. Θα θυμάσαι πώς άρχισε η σχέση σας και -κυριότερα- πώς τελείωσε. Μπορεί να μη το αντιλαμβάνεσαι στην πορεία, αλλά στο μέλλον όταν θα γυρίζει πίσω το μυαλό, η συνειρμική σκέψη θα πηγαίνει στο πρώτο βλέμμα, στο πρώτο φιλί, στην πρώτη συνεύρεση.

Πρώτα, όμως, θα φιλτράρεται από το τέλος.

Το τέλος είναι αυτό που ουσιαστικά θα σου επιτρέπει να δεις αν αυτό που πέρασε άξιζε ή αν θα θυσιαστεί βορά στη λήθη. Αν το τέλος είναι καλό, το μυαλό θα ταξιδέψει πιο πίσω, στην εκκίνηση. Αν το τέλος είναι άσχημο, το περίεργο αυτό κατασκεύασμα που λέγεται μυαλό, ενστικτωδώς, θα προστατευτεί, παραμερίζοντας την ανάμνηση αυτή.

Δεν είναι τυχαίο.

Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να θυμάται το καλό και όχι το κακό. Έχει ανάγκη να τοποθετεί στην πρώτη γραμμή τα θετικά βιώματα & να σπρώχνει στον Καιάδα των εγκεφαλικών νεύρων οτιδήποτε απειλεί την πνευματική του γαλήνη.

Και αυτό γίνεται για ένα μοναδικό λόγο: γιατί πρέπει να προχωρά. Πρέπει να συνεχίζει.

Γι’ αυτό και κάθε κατώφλι, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν ένα τραυματικό, επίπονο τέλος, αλλά σαν μια καινούρια αρχή, που προκαλεί και υποκινεί.

Είπαμε. Τα πάντα ανακυκλώνονται.

Τα πάντα είναι κύκλος.

Και κάθε κύκλος έχει ένα κατώφλι.

Ο Alejandro είχε, μόλις, διαβεί ένα τέτοιο…

Tagged: , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading .1. Κατώφλι at ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΙΧΩΣ ΤΙΤΛΟ.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: